مجله سبک زندگی و لایف استایل در ایران

به گزارش خبرآنلاین سبحان کیانی در باره نشست هشتمین شب از شب های بخارا که به بزرگداشت غزالی اختصاص یافت، در سرویس دین و اندیشه ایبنا نوشت: به مناسبت انتشار کتاب «غزالی فیلسوف» نوشته الکساندر تریگر با ترجمه سمانه فیضی و احمد ایزدی که از سوی نشر ققنوس منتشر شد، نهصد و بیست و هشتمین شب از شب‌های بخارا به بزرگداشت غزالی اختصاص یافت. این نشست پنجشنبه بیستم آذر ۱۴۰۴ با سخنرانی مصطفی ملکیان، میترا پورسینا، سمانه فیضی، علی دهباشی و پیام تصویری الکساندر تریگر در ساختمان مرکزی نشر ققنوس، تالار گفت وگو، برگزار شد.   غزالی ناقض کلام خویش میترا پورسینا استاد دانشگاه شهید بهشتی در آغاز جلسه گفت: سابقه این نشست به نوعی به بیست و پنج سال پیش بازمی‌گردد آن زمانی که من برای تز دکتری خود با استاد ملکیان مشورت می‌کردم و در نهایت به این نتیجه رسیدیم که روی یک موضوع بکر که سابقه آکادمیک نداشته است در حوزه فلسفه و معرفت‌شناسی کار کنیم. این موضوع تاثیر گناه بر معرفت بود. در بررسی این موضوع که ترجیح بر مسئله‌محوری بود ما با تکیه بر اندیشمندانی که به این تاثیر قائل بودند، لازم بود کار فلسفی را به سرانجام برسانیم. اما اینکه از چه متفکرانی کمک بگیریم ختم به دو متفکر متقدم شد: سنت آگوستین و امام محمد غزالی. در سفر من به کانادا برای دسترسی به منابعی درباره آگوستین که در آنجا مورد استفاده در این تحقیق بود مواجه با یک حوزه بسیار گسترده در این زمینه شدم و با استاد ملکیان مطرح کردم که غزالی در برابر آگوستین در…

ژوله: چرا در هنگام فیلمبرداری قهوه تلخ، در پشت صحنه گریه می کردی؟ الیکا عبدالرزاقی: در آن پروژه تقریبا همه عوامل از نویسنده گرفته تا بازیگر به شهرت عجیبی رسیده بودیم. البته شاید نویسنده ها مثل شما و برادران قاسم خانی از قبل این شهرت را داشتید اما خب من تازه در قهوه تلخ داشتم شهرت را تجربه می کردم.  در هنگام فیلمبرداری یک سری آدم هایی که در پروژه حضور داشتند شروع کردند به زاویه گرفتن با من. یعنی پیش خودشان میگفتند: الان چرا عبدالرزاقی معروف شده است؟ ولی من پیش خودم می گفتم: خب بقیه هم معروف شده اند یا حالا معروف بوده اند و من هم خب بالاخره تازه معروف شده ام. ژوله: منظورت از این که با تو زاویه گرفتند چیست؟ عبدالرزاقی: به تدریج کمتر با من حرف می زدند. وقتی من وارد اتاق می شدم، همه ساکت می شدند. البته همه عوامل این طوری نبودند ولی یک عده ای با من این طوری رفتار کردند.  بعد من تصمیم گرفتم که نه مصاحبه کنم و نه اجازه بدهم که عکسم را مجلات روی جلد خودشان چاپ کنند. یعنی برنامه زندگی من این طوری شده بود که خانه که می رفتم فقط می خوابیدم و بعد که می آمدم سر صحنه،سکانس خودم را بازی می کردم و بعد می رفتم اتاق لباس و آن جا گریه می کردم و بعد هم می رفتم زیر میز یکی از همکاران می خوابیدم. فقط یکی از همکاران یعنی خانم سحر جعفری جوزانی وقتی متوجه ناراحتی من شدند به من گفتند: ناراحت نباش حتما یک…

فیلم سینمایی «خداحافظ ژوئن» به واسطه بازی خوب بازیگران شروعی امیدوار کننده در دنیای کارگردانی برای «کیت وینسلت» است با این حال ضعف‌های ساختاری به خصوص فیلمنامه از تبدیل شدن آن به اثری عالی جلوگیری می‌کند فرارو- نمایش فیلم سینمایی «خداحافظ ژوئن» به زودی در نتفلیکس آغاز خواهد شد، اثری که در ظاهر یک درام که تلاش می‌کند تصویری متفاوت از یک دورهمی خانوادگی ارائه دهد اما در عمل تبدیل به فیلمی شده که ممکن است برای برخی جذاب نباشد و گروهی نیز فقط به خاطر بازی خوب بازیگران آن را تماشا کنند.  به گزارش فرارو، فیلم خط داستانی آشنایی دارد، چرا که  آثار کریسمسی درباره خانواده از هم پاشیده کم نیستند، با این حال ایده «خداحافظ ژوئن» یعنی خواهر و برادرانی که همیشه با هم دعوا دارند و مادری در آستانه مرگ شباهت زیادی به فیلم «پرنده سیاه» با بازی «کیت وینسلت» دارد. داستان درباره یک خداحافظی دردناک است، خداحافظی با مادری بیمار به اسم ژوئن که همه فرزندانش برای آخرین بار در کریسمس دور هم جمع شده‌اند. گردهمایی خانواده کنار یکدیگر زخم‌های عمیق گذشته را باز می‌کند و اتفاقات جدید نمکی روی آن زخم‌ها می‌شوند.  بازی خوب بازیگران با فیلمنامه‌ای ضعیف مشکل اساسی «خداحافظ ژوئن» فیلمنامه آن است که توسط «جو اندرز» پسر ۲۱ساله «کیت وینسلت» نوشته شده، بسیاری از صحنه‌ها کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی‌اند در عین حال کاراکترها چیزی جز تیپ نیستند به همین دلیل مصنوعی به نظر می‌رسند. خواهر موفق اما کنترل‌گر، خواهر عصبی و زخم خورده و برادر حساس و وسواسی کاراکترهایی هستند که ظرفیت…