مجله سبک زندگی و لایف استایل در ایران

فرارو– نسخه آنلاین فیلم سینمایی «آتروپیا» به زودی منتشر خواهد شد.  به گزارش فرارو، این فیلم روایتی گزنده از شیوه‌ای است که غرب سال‌هاست خاورمیانه را به تصویر می‌کشد؛ تصویری که نه ریشه در واقعیت دارد و نه در احساس، بلکه ساخته‌وپرداخته ذهن هالیوود است قصه با صحنه‌ای آغاز می‌شود که مخاطب بارها در فیلم‌های جنگی دیده است. زنی عراقی، انفجار و سربازان آمریکایی که گویی قرار است در عرض چند ثانیه به کشف مهمی برسند اما این آشوب فقط بخشی از یک تمرین نظامی در کالیفرنیا است. شهری ساختگی به نام «آتروپیا» که سربازان آمریکایی را برای حضور در جنگ‌های بی‌پایان آماده می‌کند.  نمایشی متفاوت از جنگ  ماجرا به سال ۲۰۰۶ برمی‌گردد، زمانی که آمریکا درگیر جنگی سخت با عراق بود. آتروپیا بیش از آن‌که شهری واقعی باشد، یک لوکیشن سینمایی غول‌آساست. با مدیران لجستیک که شبیه دستیار کارگردان عمل می‌کنند، رئیس جلوه‌های ویژه که انگار از دل هالیوود آمده، مربی لهجه و حتی «مدیران اجرایی» که از اتاق کنفرانس فرمان صادر می‌کنند. در این میان زنی عراقی به نام «فیروز» نیز در میان گروه عراقی‌های تمرینی حضور دارد، او امیدوار است از این راه وارد سینمای هالیوود شود اما هیچکس نمی‌داند حتی عراقی‌های تمرینی هم بیشتر لاتین تبارند و تنها حضورشان کافی بوده تا این شهر جعلی شکل گیرد، درست مثل سیاست‌های رسانه‌ای هالیوود که سال‌هاست خاورمیانه را به همه نشان می‌دهند.  فیلم در خلق جزئیات شهری که نه واقعی است و نه خیالی به درستی عمل می‌کند، آتروپیا فضایی گرم، تیره و غبارآلود دارد و از دور…

به گزارش ایسنا به نقل از بی بی سی، بنیاد مارتین پار، اعلام کرده است که این عکاس روز شنبه (۶ دسامبر/ ۱۶ آذر) در خانه‌اش در بریستول چشم از جهان فروبست. بنیاد مارتین پار در بیانیه‌ای اعلام کرد که «جای او بسیار خالی خواهد بود» و خانواده خواستار حفظ حریم خصوصی شده‌اند. این عکاس مستند از میانه دهه ۱۹۸۰ با مجموعه «آخرین تفریحگاه» که درباره تعطیلات مردم طبقه کارگر در نیو برایتون در مرزی‌ساید بود، به شهرت رسید. آثار پار به‌خاطر ثبت جزئی‌ترین لحظات زندگی روزمره شناخته می‌شد؛ عکس‌هایش سرگرم‌کننده و آمیخته با طنز، اما همزمان بحث‌برانگیز بودند. او در سال ۲۰۲۰ به نشریه The Architectural Review گفته بود: «من عکس‌های جدی می‌گیرم که در ظاهر شبیه سرگرمی‌اند. سعی می‌کنم هر جا به یک حقیقتِ جهانی برمی‌خورم آن را نشان دهم. حقیقت امری نسبی است، اما من جهان را همان‌طور که دیده‌ام ثبت می‌کنم.» در طول بیش از پنج دهه، پار با نگاهی ظاهراً خونسرد اما سرشار از شوخ‌طبعی و همدلی، آداب آرام و گاه مضحک زندگی در کشورش را ثبت کرد؛ از شهرهای ساحلی متروک گرفته تا جشنواره‌های روستایی و مراکز خرید مدرن. او به‌خاطر استفاده از رنگ‌های اشباع‌شده که یادآور کارت‌پستال‌های دهه‌ ۵۰ و ۶۰ میلادی بود، شهرت داشت. عکس‌های او در نیو برایتون قرار بود لحظه‌ای از زمان را ثبت کنند و تصورات مردم درباره طبقات اجتماعی را به چالش بکشند. این مجموعه بهترین و بدترین روزهای مردم در ساحل را نشان می‌داد؛ از گردشگرانی که میان زباله‌ها پیک‌نیک می‌کردند تا امکانات فرسوده‌ای که آن دوران در…

مشی و مشیانه دو تن از مهم‌ترین اساطیر ایران هستند که بنابر آموزه‌های اساطیری ایران، نسل انسان با آنان شروع شد. فرارو- در تاریخ اساطیر ایران با شخصیت‌هایی برمی‌خوریم که مشابه آن‌ها را می‌توان در ادیان و اساطیر ممالک دیگر نیز دید. به گزارش فرارو، مشی و مشیانه دو تا از شخصیت‌های بسیار مهم در اساطیر ایران هستند که با شخصیت‌هایی از دیگر ادیان مشابهت‌ ویژه‌ای دارند. مشی و مشیانه: آدم و حوای اساطیر ایران تا به امروز سوال‌های زیادی در باب پیدایش و چیستی انسان مطرح شده است. پاسخ‌ها به این سوالات، از تنوع زیادی برخوردار است که درعین‌حال که متنوع هستند در بسیاری از مواقع مشابهت‌های زیادی نیز به یکدیگر دارند. اساطیر باستانی ایران در پاسخ به سوالِ پیدایش انسان، سه نام اصلی را مطرح می‌کنند؛ کیومرث، مشی و مشیانه. بنابر تاریخ اساطیر ایران، کیومرث که اولین انسان تاریخ است به دست اهریمن اسیر شد و اهریمن او را بلعید. پیش‌از اینکه اهریمن دست به این کار بزند، از کیومرث خواست تا پیش‌از بلعیده شدن، از او درخواستی داشته باشد. کیومرث در جواب اهریمن از او خواست تا وی را از پاهایش ببلعد تا مادام ‌که اهریمن مشغول بلعیدن اوست، کیومرث از تماشای جهان لذت ببرد. اما اهریمن خلاف این کار را انجام داد و کیومرث را از سر بلعید. در همین حین، نطفه‌ای از کیومرث بر زمین افتاد و از آن یک «ریواس» رویید. در ادامه از این گیاه دو تن زاده شدند که نام آن‌ها مشی و مشیانه بود. مشی و مشیانه در واقع اولین زوج…