نقد و بررسی سریال «پلوریبوس» pluribus
نقد و بررسی سریال «پلوریبوس» pluribus

نقد و بررسی سریال «پلوریبوس» pluribus

فرارو- سریال پلوریبوس (pluribus) وینس گیلیگان، جهانی را نشان می‌دهد که پس از یک تحول جمعی، اکثر انسان‌ها در خوشبختی کامل به سر می‌برند و تنها کارول، قهرمان زن داستان، باید معنای این تغییر و جایگاه انسانیت را در چنین جهانی کشف کند. به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، سریال جدید وینس گیلیگان با عنوان Pluribus، اثری پررمز و راز و در عین حال تماشایی است که پایان جهان را به شکلی تازه و فلسفی روایت می‌کند؛ پایانی که در آن تقریباً همه احساس آرامش می‌کنند. اگرچه توضیح رویداد محوری این مجموعه می‌تواند فاش‌کننده‌ی بخش مهمی از داستان باشد، اما حتی بدون افشا نیز دشوار است آن را به‌طور دقیق تعریف کرد. «پلوریبوس» با همین رازآلودگی‌اش تماشاگر را درگیر می‌کند؛ سریالی که هم می‌تواند آزاردهنده و هم شگفت‌انگیز باشد. داستان از یک دگرگونی ناگهانی آغاز می‌شود. اتفاقی رخ می‌دهد که باعث می‌شود نوع بشر دیگر آن‌چه پیش‌تر بوده، نباشد. بیشتر انسان‌ها دچار نوعی «تحول جمعی» می‌شوند.  بجز کارول استورکا (با بازی رئا سیهورن)، نویسنده‌ای بدبین و خسته از زندگی که رمان‌های عاشقانه‌ی سطحی اما پرفروشی می‌نویسد. او به شکلی مرموز از این تغییر در امان می‌ماند و حالا باید برای نجات انسانیت مبارزه کند؛ البته اگر اساساً چیزی برای نجات دادن باقی مانده باشد. زیرا این تحول، هرچند پایان تمدن بشری به معنای سنتی‌اش است، جهانی پر از صلح و رضایت به بار می‌آورد. مردم دیگر جنگ نمی‌کنند، رنج نمی‌کشند و حتی ناراحت نمی‌شوند. اما آیا جهانی بدون درد، همان آرمان‌شهر است؟ یا نوعی آخرالزمان آرام و خاموش؟ این پرسش،…

«بیگانه» پیشتاز جوایز لومیر فرانسه شد
«بیگانه» پیشتاز جوایز لومیر فرانسه شد

«بیگانه» پیشتاز جوایز لومیر فرانسه شد

فیلم «بیگانه» که اقتباسی از شاهکار ادبی آلبر کامو است، با حمایت کمپانی گومون ساخته شده و نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره ونیز تجربه کرده است. این فیلم موفق به کسب شش نامزدی از جوایز لومیر شد و پس از آن فیلم «موج نو» ساخته ریچارد لینکلیتر، که ادای دینی به جنبش سینمایی موج نوی فرانسه است، پنج نامزدی به دست آورد. به گزارش ایسنا، فیلم «پرونده ۱۳۷» ساخته دومینیک مول و «طاق بزرگ» ساخته استفان دوموستیه نیز هر کدام چهار نامزدی کسب کردند. همچنین فیلم «مکتوب عشق من: کانتو دو» ساخته عبداللطیف کشیش، آخرین قسمت از سه‌گانه جنجالی این فیلمساز فرانسوی-تونسی هم در سه شاخه نامزد دریافت جایزه است.  در بخش بهترین بازیگر زن، جودی فاستر برای فیلم «زندگی خصوصی» با ایزابل هوپر رقابت خواهد کرد، هوپر برای بازی تحسین‌شده‌اش در فیلم «ثروتمندترین زن جهان» نامزد شده است. فیلم «یک تصادف ساده» ساخته جعفر پناهی نیز که نماینده سینمای فرانسه در اسکار ۲۰۲۶ است نیز در بخش بهترین تولید مشترک بین‌المللی رقابت می‌کند و «روحت را روی دستت بگذار و راه برو» ساخته سپیده فارسی هم در بخش بهترین اثر مستند نامزد جایزه لومیر شده است.  نامزدهای سی‌ویکمین دوره جوایز لومیر: بهترین فیلم «پرونده ۱۳۷» – دومینیک مول «بیگانه» – فرانسوا اوزون «طاق بزرگ» – استفان دوموستیه «مکتوب عشق من: کانتو دو» – عبداللطیف کشیش «موج نو» – ریچارد لینکلیتر بهترین کارگردانی «طاق بزرگ» – استفان دوموستیه «مکتوب عشق من: کانتو دو» – عبداللطیف کشیش «موج نو» – ریچارد لینکلیتر «پرونده ۱۳۷» – دومینیک مول «بیگانه» –…

کشف جسد بازیگر «ماسک» در خانه‌اش
کشف جسد بازیگر «ماسک» در خانه‌اش

کشف جسد بازیگر «ماسک» در خانه‌اش

پیتر گرین، بازیگر نقش‌های مکمل که بیشتر به خاطر ایفای شخصیت‌های منفی در فیلم‌هایی چون «داستان عامه‌پسند» و «ماسک» شناخته می‌شد، در ۶۰سالگی درگذشت. به گفته گرگ ادواردز، مدیر برنامه‌های او، جسد این بازیگر در آپارتمانش در منهتن پیدا شده و علت مرگ در حال حاضر اعلام نشده است. پیتر گرین، بازیگر شناخته‌شده نقش‌های منفی در سینمای آمریکا که با فیلم‌هایی چون «داستان عامه‌پسند» و «ماسک» به شهرت رسید در ۶۰سالگی در آپارتمان خود در نیویورک درگذشت. به گزارش ایسنا، پیتر گرین، بازیگر نقش‌های مکمل که بیشتر به خاطر ایفای شخصیت‌های منفی در فیلم‌هایی چون «داستان عامه‌پسند» و «ماسک» شناخته می‌شد، در ۶۰سالگی درگذشت. به گفته گرگ ادواردز، مدیر برنامه‌های او، جسد این بازیگر در آپارتمانش در منهتن پیدا شده و علت مرگ در حال حاضر اعلام نشده است. پیتر گرین ۸ اکتبر ۱۹۶۵ در ایالت نیوجرسی متولد شد. او نخستین بار در سال ۱۹۹۰ با بازی در یکی از قسمت‌های سریال جنایی «هاردبال» از شبکه «NBC» وارد تلویزیون شد و نخستین حضور سینمایی‌اش را در فیلم «قوانین جاذبه» (۱۹۹۲) تجربه کرد؛ فیلمی که در آن با ادی فالکو هم‌بازی بود. به گزارش ددلاین، گرین در سال ۱۹۹۳ نقش اصلی فیلم «تمیز، تراشیده» را بازی کرد؛ اثری که در سال ۱۹۹۴ در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. همان سال، او در دو فیلم بزرگ حضور یافت: ایفای نقش شخصیت منفی در فیلم «داستان عامه‌پسند» ساخته کوئنتین تارانتینو، که نخل طلای جشنواره کن را از آن خود کرد و بازی در نقش ضدقهرمان اصلی در برابر جیم کری در فیلم «ماسک». گرین…

مد و زیبایی