مجله سبک زندگی و لایف استایل در ایران

در پاییز ۱۳۵۱، داریوش اقبالی دیگر فقط یک خواننده جوانِ موفق نبود؛ به «مسئله» ای فرهنگی بدل شده بود. صدایش از رادیو و تلویزیون رسمی حذف شده بود، اما صفحاتش هنوز می‌فروخت. از کاباره فاصله گرفته بود، اما در مرکز شایعه ایستاده بود؛ شایعه اعتیاد، شایعه گوشه‌گیری، شایعه عشق‌های پی‌درپی. به گزارش خبرآنلاین، گفت‌وگویی که مجله «زن‌روز» در ۲۵ آذر ۱۳۵۱ با او منتشر کرد، بیش از آن‌که بازتاب یک مصاحبه تبلیغاتی باشد، گزارشی صریح از ذهن و زیست یک خواننده ۲۳ساله است که با شهرت، بدگمان و با جهان، قهر کرده بود.  در این گفت‌وگو، داریوش از همان ابتدا بر نسبت غم و صدا انگشت می‌گذارد: «مگر چیزی جز غم هم وجود دارد؟ صدای من صدای غمگینی است». او نه‌تنها این غم را انکار نمی‌کند، بلکه آن را بخشی از هویت خویش می‌داند و تصریح می‌کند که انگیزه‌ای برای بهره‌برداری اقتصادی از آواز ندارد: «من برای دل خودم می‌خوانم و از خواندن، امید به دست آوردن پول و شهرت ندارم.»  پرسش‌های پیاپی درباره کاباره، شهرت و مناسبات حرفه‌ای، لحن دفاعی او را آشکارتر می‌کند. داریوش از کاباره فاصله گرفته، نه به نشانه ژست روشنفکری، بلکه از سر بی‌میلی به «نان این کار را خوردن». تأکید می‌کند که زندگی‌اش از راه اجاره املاک می‌گذرد و از شهرت پرهزینه پرهیز دارد. در برابر شایعاتِ رایج، به‌ویژه درباره اعتیاد، موضعی قاطع می‌گیرد: «من مشروب می‌خورم، خیلی هم زیاد، چون دوست دارم. اما معتاد نیستم. نه به تریاک و نه به هروئین.»  بخش مهمی از گفت‌وگو به عشق و ازدواج می‌گذرد؛ جایی که…

تولید سریال «سلمان فارسی» از نیمه دوم سال۹۸ شروع شد؛ یکی از پرهزینه‌ترین و بزرگ‌ترین پروژه‌های الف- ویژه تاریخی تلویزیون که داوود میرباقری آن را براساس زندگی سلمان فارسی و با تمرکز بر دوران بیزانس، صدر اسلام و ایران باستان در این سال‌ها جلوی دوربین برده است.  به گزارش همشهری، سریال در ۳فصل اصلی در حال ساخت است و در ۶۰قسمت تولید می‌شود و البته عنوان شده که شاید به ۸۰ قسمت نیز برسد. میرباقری قصه سلمان فارسی را در ۳مقطع دیده است: تولد و جوانی او در ایران باستان دوران ساسانیان، مهاجرت او به بیزانس و بخش سوم شامل گرویدن سلمان به دین اسلام و قصه‌ای است که در حجاز می‌گذرد.  فصل اول شامل (ایران باستان)، دوران ساسانیان و کودکی و نوجوانی سلمان فارسی را به تصویر می‌کشد. فصل دوم (دوران بیزانس) به دوران مسیحیت و جست‌وجوی سلمان فارسی می‌پردازد، فصل سوم (حجاز) نقطه اوج سریال است که با ورود به اسلام، میرباقری زندگی این شخصیت را به تصویر می‌کشد.  این سریال به تهیه‌کنندگی حسین طاهری ساخته می‌شود و در آن بازیگران زیادی جلوی دوربین میرباقری می‌روند. در این سریال تاریخی که تولیدش بیش از ۷سال طول کشید، بیش از ۲ هزار بازیگر اصلی و هنرور (ایرانی و خارجی) حضور دارند و ۱۵۰۰شخصیت در آن تصویر می‌شوند.  تصویرداری فصل بیزانس در فروردین۱۴۰۲ در لوکیشن‌هایی مثل ارمنستان به پایان رسید. فصل ایران باستان (ساسانیان) از سال۱۴۰۲ در شهرک غزالی (تهران) و مکان‌هایی مثل تیسفون، جاده ابریشم، فارس، اصفهان و شاهرود تصویربرداری شد. در طول فیلمبرداری، سازندگان سریال دکورهای بزرگی از…

الهام اخوان بازیگر شناخته شده و جوان کشورمان به تازگی در مصاحبه‌ای به نظرش در مورد پیمان قاسم خانی و طنز انتقادی ایده آلش صحبت کرده است:  من چند روز پیش مصاحبه فوق العاده‌ای از آقای پیمان قاسم خانی دیدم که گفته بودند: حال خنداندن مردم را دیگر ندارم.  در صورتی که من خودم ذاتا صورتم سیب خنده است. همیشه در حال خندیدن هستم و در پست‌هایم در شبکه‌های اجتماعی نوشته ام: اصالت من نیش باز است.  من طرفدار طنز نویسانی هستم که ریشه کمدی را به قهقرا نمی‌برند افرادی مثل ابوالحسن داوودی و محمدرضا هنرمند. یعنی چیزی از طنز در می‌آورند که برای جامعه قابل استفاده باشد. یعنی فقط صرف خنداندن نباشد.  مجری: اجازه بدهید من یک مخالفتی با شما در مورد مصاحبه آقای پیمان قاسم خانی بکنم. ایشان می‌گویند وقتی حال مردم بد است هنرمند حال و هوای کار کردن ندارد. من می‌گویم: اتفاقا در موقعی که حال مردم بد است هنرمند وظیفه دارد کمدی و طنز بسازد.  الهام اخوان: ببینید سریال «شب‌های برره» به عنوان یک اثر بسیار موفق در سازمان صدا و سیما ساخته شد. یعنی اگر سریال شب‌های برره را در نظر بگیریم که یک اثر طنز باید یک اثر انتقادی باشد که سال‌ها در خاطر مخاطب بماند. من هنوز هر وقت اسلایدی از شب‌های برره می‌بینم، قهقهه می‌زنم.  اما یک سری از آثار طنز و کمدی به سرعت از ذهن آدم می‌رود. منظور آقای قاسم خانی در مصاحبه شون دقیقا یک نوع کمدی مثل کمدی شب‌های برره بود. ایشون نبوغش دچار رسوب شده و…