مجله سبک زندگی و لایف استایل در ایران

فرارو- سال ۲۰۲۵ به پایان خود نزدیک می‌شود و بحث‌ها برای انتخاب بهترین بازیگر سینمای جهان به خصوص هالیوود به اوج خود رسیده است.  به گزارش فرارو، در ادامه به بررسی بهترین بازیگران سینمای جهان از نگاه فرارو خواهیم پرداخت. در میان کاراکترهای انتخابی طیف متنوعی از بازیگران وجود دارد، بازیگران با نقش‌های آرام تا کاراکترهای پر هیجان و نفس‌گیر.  «جسی پلومنز» بازیگر فیلم سینمایی «بوگونیا»  او در نقش «تدی گانز» ایفای نقش می‌کند، زنبورداری که شب‌ها به یک نظریه‌پرداز تبدیل می‌شود و «اما استون» را می‌دزدد چون باور دارد این زن یک موجود افسانه‌ای است. «جسی پلومنز» با ظرافت ترکیبی از اندوه، اختلال پارانویا و امید را به تصویر می‌کشد که قدرت بازیگری‌اش در فصل سوم به اوج خود می‌رسد. سینمایی «بوگونیا» تریلری روانشناختی بر پایه توطئه که اقتباسی از فیلم سینمایی «سیاره سبز را نجات بده» محسوب می‌شود.  «جوئل اجرتون» در فیلم سینمایی «قطار رویاها»  این بازیگر در «قطار رویاها» نقش چوب بری در شمال اقیانوس آرام بازی می‌کند. او زندگی به ظاهر معمولی دارد اما همین سادگی که روایت را متفاوت می‌کند. در واقع این قدرت بازیگری «اجرتون» که مخاطب را وادار به همراهی یک قصه ساده می‌کند. نگاه‌های گذارای او به اتفاقات و بازی چشمانش به خوبی شادی و غم زندگی را به تصویر می‌کشد. فیلم سینمایی «قطار رویاها» نشان می‌دهد که غم بخشی از داستان پیچیده دنیا و زندگی است و آدمی را نمی‌توان پیدا که غمی نداشته باشد.  «دی کاپریو» در فیلم سینمایی «نبرد پشت نبرد»  این بازیگر در نقش «باب» به درستی ترکیبی…

در پاییز ۱۳۵۱، داریوش اقبالی دیگر فقط یک خواننده جوانِ موفق نبود؛ به «مسئله» ای فرهنگی بدل شده بود. صدایش از رادیو و تلویزیون رسمی حذف شده بود، اما صفحاتش هنوز می‌فروخت. از کاباره فاصله گرفته بود، اما در مرکز شایعه ایستاده بود؛ شایعه اعتیاد، شایعه گوشه‌گیری، شایعه عشق‌های پی‌درپی. به گزارش خبرآنلاین، گفت‌وگویی که مجله «زن‌روز» در ۲۵ آذر ۱۳۵۱ با او منتشر کرد، بیش از آن‌که بازتاب یک مصاحبه تبلیغاتی باشد، گزارشی صریح از ذهن و زیست یک خواننده ۲۳ساله است که با شهرت، بدگمان و با جهان، قهر کرده بود.  در این گفت‌وگو، داریوش از همان ابتدا بر نسبت غم و صدا انگشت می‌گذارد: «مگر چیزی جز غم هم وجود دارد؟ صدای من صدای غمگینی است». او نه‌تنها این غم را انکار نمی‌کند، بلکه آن را بخشی از هویت خویش می‌داند و تصریح می‌کند که انگیزه‌ای برای بهره‌برداری اقتصادی از آواز ندارد: «من برای دل خودم می‌خوانم و از خواندن، امید به دست آوردن پول و شهرت ندارم.»  پرسش‌های پیاپی درباره کاباره، شهرت و مناسبات حرفه‌ای، لحن دفاعی او را آشکارتر می‌کند. داریوش از کاباره فاصله گرفته، نه به نشانه ژست روشنفکری، بلکه از سر بی‌میلی به «نان این کار را خوردن». تأکید می‌کند که زندگی‌اش از راه اجاره املاک می‌گذرد و از شهرت پرهزینه پرهیز دارد. در برابر شایعاتِ رایج، به‌ویژه درباره اعتیاد، موضعی قاطع می‌گیرد: «من مشروب می‌خورم، خیلی هم زیاد، چون دوست دارم. اما معتاد نیستم. نه به تریاک و نه به هروئین.»  بخش مهمی از گفت‌وگو به عشق و ازدواج می‌گذرد؛ جایی که…

تولید سریال «سلمان فارسی» از نیمه دوم سال۹۸ شروع شد؛ یکی از پرهزینه‌ترین و بزرگ‌ترین پروژه‌های الف- ویژه تاریخی تلویزیون که داوود میرباقری آن را براساس زندگی سلمان فارسی و با تمرکز بر دوران بیزانس، صدر اسلام و ایران باستان در این سال‌ها جلوی دوربین برده است.  به گزارش همشهری، سریال در ۳فصل اصلی در حال ساخت است و در ۶۰قسمت تولید می‌شود و البته عنوان شده که شاید به ۸۰ قسمت نیز برسد. میرباقری قصه سلمان فارسی را در ۳مقطع دیده است: تولد و جوانی او در ایران باستان دوران ساسانیان، مهاجرت او به بیزانس و بخش سوم شامل گرویدن سلمان به دین اسلام و قصه‌ای است که در حجاز می‌گذرد.  فصل اول شامل (ایران باستان)، دوران ساسانیان و کودکی و نوجوانی سلمان فارسی را به تصویر می‌کشد. فصل دوم (دوران بیزانس) به دوران مسیحیت و جست‌وجوی سلمان فارسی می‌پردازد، فصل سوم (حجاز) نقطه اوج سریال است که با ورود به اسلام، میرباقری زندگی این شخصیت را به تصویر می‌کشد.  این سریال به تهیه‌کنندگی حسین طاهری ساخته می‌شود و در آن بازیگران زیادی جلوی دوربین میرباقری می‌روند. در این سریال تاریخی که تولیدش بیش از ۷سال طول کشید، بیش از ۲ هزار بازیگر اصلی و هنرور (ایرانی و خارجی) حضور دارند و ۱۵۰۰شخصیت در آن تصویر می‌شوند.  تصویرداری فصل بیزانس در فروردین۱۴۰۲ در لوکیشن‌هایی مثل ارمنستان به پایان رسید. فصل ایران باستان (ساسانیان) از سال۱۴۰۲ در شهرک غزالی (تهران) و مکان‌هایی مثل تیسفون، جاده ابریشم، فارس، اصفهان و شاهرود تصویربرداری شد. در طول فیلمبرداری، سازندگان سریال دکورهای بزرگی از…