نقد سریال «برتا: داستان یک اسلحه» با بازی شهرام حقیقت دوست
نقد سریال «برتا: داستان یک اسلحه» با بازی شهرام حقیقت دوست

نقد سریال «برتا: داستان یک اسلحه» با بازی شهرام حقیقت دوست

فرارو- اخیرا قسمت هفتم سریال «برتا: داستان یک اسلحه» در شبکه نمایش خانگی منتشر شده است.  به گزارش فرارو، این سریال در ژانر جنایی روایتگر قصه افرادی که در مسیر انتقام شخصی ناشناس به قتل رسیده‌اند و سرگرد امجد هر کاری می‌کند تا قاتل را پیدا کند، اثری که با وجود نقطه ضعف‌ها ممکن است مخاطب از تماشای آن لذت نبرد.  سریال درباره پلیسی به نام امجد است که درگیر پرونده‌های قتلی می‌شود که همه توسط اسلحه برتا انجام شده، اسلحه‌ای که متعلق به یک پلیس اخراجی و فراری بوده است. با حضور صاحب اصلی برتا یعنی امیر علی نداف همه چیز تغییر می‌کند و او در کنار امجد قرار می‌گیرد تا قاتل را پیدا کند.  سریال کلیشه‌ای با ایده‌ای جذاب  داستان هر چه جلوتر می‌رود، شکل منسجمی می‌گیرد و می‌تواند حس واقعیت را ایجاد می‌کند. به خصوص جایی که امیر علی نداف با سرگرد ارتباط می‌گیرد و یک قلاب روایی به وجود می‌آورد. با این حال «برتا: داستان یک اسلحه» همچنان درگیر کلیشه‌های رایج جنایی است و گویی قصد ندارد از آن فراتر رود و همچنان در این چارچوب می‌ماند. این موضوع در ظاهر چیز بدی نیست اما مخاطب به راحتی حادثه بعدی را حدس می‌زند، دقیقا همان چیزی که در سریال‌های قدیمی تلویزیون دیده بود.  همچنان با گذشت چند قسمت بازی شهرام حقیقت دوست نقطه قوت سریال است، چرا که این بازیگر سطح بالایی از کیفیت را ارائه می‌دهد. در عین حال در هر قسمت کاراکترهای جدیدی معرفی می‌شوند که درست طراحی شده‌اند و مخاطب را با خود…

نقد و بررسی فیلم  «وقایع نگاری آب» به کارگردانی کریستین استوارت
نقد و بررسی فیلم  «وقایع نگاری آب» به کارگردانی کریستین استوارت

نقد و بررسی فیلم «وقایع نگاری آب» به کارگردانی کریستین استوارت

فرارو- اخیرا اکران فیلم سینمایی «وقایع نگاری آب»، اقتباسی متفاوت از کتاب خاطرات «لیدیا یوکناویچ» در سینماهای جهان آغاز شده است.  به گزارش فرارو، «کریستین استوارت» بعد از سال‌ها بازیگری وارد دنیای کارگردانی شده و این فیلم اولین تجربه او محسوب می‌شود، اثری که نگاهی متفاوت به زندگی و گذشته دارد.  داستان در مورد زنی به نام «لیدیا» است که شنا را بیشتر از هر چیزی در دنیا دوست دارد. او موفق می‌شود از دانشگاه تگزاس در رشته شنا بورسیه بگیرد اما زندگی و مشکلاتش باعث می‌شود تا ترک تحصیل کند، این اتفاق مسیر جدیدی را برای «لیدیا» باز می‌کند. یک دوست قدیمی او را به کلاس نویسندگی «کن کیسی» در دانشگاه اورگن معرفی می‌کند، نویسنده‌ای معروف که می‌خواهد با دانشجویانش یک رمان مشترک بنویسد. آشنایی «لیدیا» با این نویسنده همه چیز را تغییر می‌دهد.  مسیر پر پیج و خم زندگی «لیدیا»   یکی از ویژگی‌های برجسته فیلم، نگاهش به خشونت و سوءاستفاده است. کریستین استوارت صحنه‌های خشونت را عامدانه خارج از قاب نگه‌دارد اما تاثیر آن‌ها از طریق نگاه‌ها، حرکات و فضاسازی صحنه به مخاطب منتقل می‌کند. این نوع نمایش نه تنها خشونت را تکان‌دهنده نشان می‌دهد بلکه از تحمیل صحنه‌های ناپسند به مخاطب پرهیز می‌کند.  «لیدیا» در فیلم مدام به گذشته تاریک برمی‌گردد، به خانه‌ای در سانفرانسیسکو که با خواهر بزرگترش، مادری الکلی و پدری سخت‌گیر زندگی می‌کند. پدری که تجربه‌ای دردناک برای او باقی گذاشته است. در عین حال، فیلم از روایت خطی پرهیز می‌کند و وقایع زندگی «لیدیا» را به صورت تکه تکه ارائه می‌دهد. این ساختار…

نقد و بررسی سریال «پلوریبوس» pluribus
نقد و بررسی سریال «پلوریبوس» pluribus

نقد و بررسی سریال «پلوریبوس» pluribus

فرارو- سریال پلوریبوس (pluribus) وینس گیلیگان، جهانی را نشان می‌دهد که پس از یک تحول جمعی، اکثر انسان‌ها در خوشبختی کامل به سر می‌برند و تنها کارول، قهرمان زن داستان، باید معنای این تغییر و جایگاه انسانیت را در چنین جهانی کشف کند. به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، سریال جدید وینس گیلیگان با عنوان Pluribus، اثری پررمز و راز و در عین حال تماشایی است که پایان جهان را به شکلی تازه و فلسفی روایت می‌کند؛ پایانی که در آن تقریباً همه احساس آرامش می‌کنند. اگرچه توضیح رویداد محوری این مجموعه می‌تواند فاش‌کننده‌ی بخش مهمی از داستان باشد، اما حتی بدون افشا نیز دشوار است آن را به‌طور دقیق تعریف کرد. «پلوریبوس» با همین رازآلودگی‌اش تماشاگر را درگیر می‌کند؛ سریالی که هم می‌تواند آزاردهنده و هم شگفت‌انگیز باشد. داستان از یک دگرگونی ناگهانی آغاز می‌شود. اتفاقی رخ می‌دهد که باعث می‌شود نوع بشر دیگر آن‌چه پیش‌تر بوده، نباشد. بیشتر انسان‌ها دچار نوعی «تحول جمعی» می‌شوند.  بجز کارول استورکا (با بازی رئا سیهورن)، نویسنده‌ای بدبین و خسته از زندگی که رمان‌های عاشقانه‌ی سطحی اما پرفروشی می‌نویسد. او به شکلی مرموز از این تغییر در امان می‌ماند و حالا باید برای نجات انسانیت مبارزه کند؛ البته اگر اساساً چیزی برای نجات دادن باقی مانده باشد. زیرا این تحول، هرچند پایان تمدن بشری به معنای سنتی‌اش است، جهانی پر از صلح و رضایت به بار می‌آورد. مردم دیگر جنگ نمی‌کنند، رنج نمی‌کشند و حتی ناراحت نمی‌شوند. اما آیا جهانی بدون درد، همان آرمان‌شهر است؟ یا نوعی آخرالزمان آرام و خاموش؟ این پرسش،…

مد و زیبایی