مجله سبک زندگی و لایف استایل در ایران

در جریان بیستمین نشست کمیته بین دولتی پاسداری از میراث ناملموس یونسکو در شهر دهلی هند، با تصویب این کمیته «هنر آینه کاری در معماری ایرانی» با عنوان رسمی Ayeneh-Kari, the art of mirror-worke in Persian architecture در فهرست نماینده میراث فرهنگی ناملموس بشری ثبت شد. به گزارش ایسنا، با ثبت این اثر تعداد عنصرهای ثبت جهانی ایران در زمینه میراث فرهنگی ناملموس به ۲۷ عنصر رسید. این نخستین ثبت جهانی ایران در زمینه معماری ایرانی در میراث فرهنگی ناملموس است و با این کار عنوان معماری ایرانی یا Persian Architecture در اسناد یونسکو جای گرفت. پرونده «هنر آینه کاری در معماری ایرانی» در فروردین ماه سال ۱۴۰۳ از سوی ایران به یونسکو تحویل شده بود. این پرونده که توسط شهاب نیکمان، تدوین و تهیه شده است، در گزارش هیأت ارزیابی، به دلیل کیفیت تهیه، مورد تقدیر قرار گرفت و با رأی مثبت کمیته بین دولتی برای ثبت جهانی تصویب شد. در تقویم رسمی نشست امسال، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نیز با همکاری مؤسسه میراث مانا نقش (مسئول تهیه و تدوین همین پرونده)، اقدام به برگزاری نمایشگاهی با موضوع ثبت جهانی هنر آینه‌کاری در معماری ایرانی، به عنوان یکی از برنامه‌های رسمی این نشست کرده‌ است، که این اقدام در همکاری با یونسکو در برگزاری نشست بین دولتی نیز در نوع خود کم‌نظیر ارزیابی شده است. ایران پیش‌تر موفق شده بود، مهارت سنتی قالی‌بافی در کاشان، ردیف‌ موسیقی ایرانی، تعزیه، موسیقی بخشی‌های خراسان، نقالی و داستان‌سرایی نمایشی در ایران، نوروز، هنر ساختن و نواختن کمانچه، آیین‌های پهلوانی…

فرارو- دنباله فیلم «پنج شب در فردی» با بازگشت ماسکات‌های انیماترونیک، تجربه‌ای ضعیف و سرسری از ترس و خشونت ارائه می‌دهد که بیشتر سرگرمی سطحی برای نوجوانان است. به گزارش فرارو به نقل از ورایتی،   «پنج شب در فردی ۲» یک فیلم اسلشر بر پایه بازی ویدیویی با عناصر ماوراء طبیعی است که از لحاظ سادگی و خامی، واقعاً شگفت‌آور است. اما این فیلم نه سرگرمی ساده و بی‌خطر است و نه تجربه‌ای لذت‌بخش؛ در واقع، می‌توان گفت حتی از فیلم اول هم بدتر است. «هیولاها» در نگاه اول جذاب و سرگرم‌کننده‌اند، حداقل برای چند دقیقه: آن‌ها ماسکات‌های انیماترونیک ده فوتی هستند که با صدای زنگ و فلز به هم کوبیده حرکت می‌کنند و از خرابه‌های کثیف رستوران «فردی فازبیرز پیتزا» فرار می‌کنند؛ مکانی متروکه برای جشن تولد کودکان. آن‌ها می‌توانند با ظاهر تهدیدآمیز خود ترس ایجاد کنند، اما واقعاً وحشتناک نیستند و کارگردان، اِما تامی، که از فیلم اول بازگشته، خشونت را طوری صحنه‌آرایی کرده که گویی شما نسخه‌ای سانسورشده از یک فیلم ترسناک شبکه‌های تلویزیونی را می‌بینید، با حذف قسمت‌های جذاب و هیجان‌انگیز. این اتفاق تصادفی نیست. یکی از دلایل موفقیت عظیم «پنج شب در فردی» دو سال پیش، تعریف دقیق آن از یک فیلم ترسناک مناسب برای رده سنی PG-13 بود: نه به‌اندازه کافی هیجان‌انگیز، نه ترسناک، اما به اندازه کافی جذاب در برند و مفهوم خود که میلیون‌ها نوجوان علاقه‌مند به بازی‌های ویدیویی را به سالن‌های سینما کشاند. (هیچ تعجبی نخواهد داشت اگر بخش زیادی از هواداران این فیلم با طرفداران مجموعه فیلم‌های «سونیک» همپوشانی داشته باشند.)…

فرارو- ملک‌الشعرای بهار در 18 آذر 1268 در مشهد متولد شد و در 1 اردیبهشت 1330 دار فانی را وداع گفت. خدمات بهار به ایران و ادبیات ایران، از شماره بیرون است. به گزارش فرارو، پرویز ناتل خانلری معتقد بود که بهار آخرین ادیب بزرگ ایران است. گذشته از صحت و سقم گفته خانلری، باید اعتراف کرد که بهار یکی از معدود افراد موجود در تاریخ معاصر جهان است که از هر زاویه‌ای که به زندگی او نگاه کنیم، از هوش و ذکاوت وی شگفت‌زده خواهیم شد. مرد همه‌چیز تمام تاریخ معاصر ایران در روزهای آخر پاییز سال 1265، میرزا محمدکاظم صبوری صاحب فرزندی شد و نام او را محمدتقی گذاشت. هوش و ذکاوت محمدتقی از همان روزهای کودکی دیگران را شگفت‌زده می‌کرد. هفت‌ساله بود که سرودن شعر را تحت تعلیم پدرش آغاز کرد و خیلی زود به شاعری چیره‌دست بدل شد. محمدتقی، درس‌های ابتدایی ادبیات را در محضر پدرش که او نیز ملک‌الشعرای دوره قاجار بود، آموخت. در ادامه درضمن پیگیری درس در مکتب، همراه با پدرش در محافل سیاسی روزگار شرکت کرد و همین مسئله سنگ بنای شخصیت سیاسی وی شد. روزگار کودکی و نوجوانی بهار با شرکت در جلسات سیاسی و بحث‌وفحص‌های ادبی سپری شد. هجده‌ساله بود که پدرش را از دست داد و کفالت خانواده‌اش را عهده‌دار شد. علارغم ممنوعیتی که پدرش برای او در مورد شاعر شدن قرار داده بود، مسیر شاعری را در پیش گرفت و دیری نپایید که لقب ملک‌الشعرایی پدر را به ارث برد. دادن این لقب به او، برای بسیاری از…